خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر رنج‌های عاشقانه و احساسات عمیق ناشی از عشق و غم است. شاعر از سوختن و گداختن در آتش عشق و غم سخن می‌گوید و به تصاویری مانند شمع، پروانه، و گل اشاره می‌کند تا عمق رنج و فداکاری خود را نشان دهد. همچنین، او به ناتوانی غم در برابر تب عشق و همچنین تهمت‌های ناروا به عاشقان اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۴۴ - شمعیم و تن ز اشک دمادم گداختیم
شمعیم و تن ز اشک دمادم گداختیم
داغیم و از تبسم مرهم گداختیم ۱
از بس که کرده‌ایم به غم، خویش را غلط
غم ناتوان و ما ز تب غم گداختیم ۲
ای جان برو، چو عهد دلم تازه کرد غم
کز اختلاط ساخته هم، گداختیم ۳
در مهر شعله ز آتش پروانه سوختیم
در عشق گل ز غیرت شبنم گداختیم ۴
کس تهمت شفا ننهد بر مریض عشق
قدسی ز لاف عیسی مریم گداختیم ۵
داغیم و از تبسم مرهم گداختیم ۱
از بس که کرده‌ایم به غم، خویش را غلط
غم ناتوان و ما ز تب غم گداختیم ۲
ای جان برو، چو عهد دلم تازه کرد غم
کز اختلاط ساخته هم، گداختیم ۳
در مهر شعله ز آتش پروانه سوختیم
در عشق گل ز غیرت شبنم گداختیم ۴
کس تهمت شفا ننهد بر مریض عشق
قدسی ز لاف عیسی مریم گداختیم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۳ - چه حیرت، گر به چشم محرمانش در نمی‌آیم؟
گوهر بعدی:شماره ۳۴۵ - همه جانب قدم مرحله‌پیما دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
