خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از دوستی وفادار در مقابل طعنه‌های دشمنان قدردانی می‌کند، دردهای درونی خود را بیان می‌کند و از ناکامی‌های زندگی می‌نالد. همچنین، هشدار می‌دهد که در بیان رازهای دل باید احتیاط کرد زیرا ممکن است شنوندگان ناخواسته وجود داشته باشند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
شماره ۲۶۲ - کشد صد طعنه از دشمن چو با من همنشین باشد
کشد صد طعنه از دشمن چو با من همنشین باشد
بنازم دوستی را کز وفاداری چنین باشد ۱
به دل چون داغ روغن دم‌به‌دم پس می‌رود داغم
چه سازم، کوکب بخت مرا بالیدن این باشد ۲
سیه دل دود از آن باشد که در سر نخوتی دارد
بود روشندل اخگر زانکه خاکسترنشین باشد ۳
به گل ای مرغ گلشن، راز دل آهسته‌تر می‌گو
مبادا در پس دیوار، گوشی درکمین باشد ۴
بنازم دوستی را کز وفاداری چنین باشد ۱
به دل چون داغ روغن دم‌به‌دم پس می‌رود داغم
چه سازم، کوکب بخت مرا بالیدن این باشد ۲
سیه دل دود از آن باشد که در سر نخوتی دارد
بود روشندل اخگر زانکه خاکسترنشین باشد ۳
به گل ای مرغ گلشن، راز دل آهسته‌تر می‌گو
مبادا در پس دیوار، گوشی درکمین باشد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - ز من ترسم عنان آن نرگس جادو بگرداند
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - گر دل به المهای تو منسوب نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
