خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و دردهای ناشی از آن سخن می‌گوید. او با ناله و خروش، احساسات خود را بیان می‌کند و از تأثیر عشق بر قلبش می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به یادآوری معشوق و تأثیرات روحانی این عشق دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارند.
شماره ۲۲۹ - ناله‌ای کردم، خروش اهل شیون تازه شد
ناله‌ای کردم، خروش اهل شیون تازه شد
بلبلان را شیوه افغان گلشن تازه شد ۱
بس که عشقم رشک‌فرمای است، از چشم بتان
هرکه زخمی خورد، داغ سینه من تازه شد ۲
آهی از دل برکشیدم شب به یاد روی دوست
در دل موسی هوای نار ایمن تازه شد ۳
دوش در میخانه چون قدسی به یاد چشم بت
سجده‌ای کردم که روح صد برهمن تازه شد ۴
بلبلان را شیوه افغان گلشن تازه شد ۱
بس که عشقم رشک‌فرمای است، از چشم بتان
هرکه زخمی خورد، داغ سینه من تازه شد ۲
آهی از دل برکشیدم شب به یاد روی دوست
در دل موسی هوای نار ایمن تازه شد ۳
دوش در میخانه چون قدسی به یاد چشم بت
سجده‌ای کردم که روح صد برهمن تازه شد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۸ - نوک مژگان چه حیرت گر ز دلها بگذرد؟
گوهر بعدی:شماره ۲۳۰ - در هجرت، از شکست، دلم را اثر نماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
