خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این شعر از عشق و فراق سخن میگوید و با استفاده از استعارههایی مانند پروانه و چراغ، زندگی عاشقانه را توصیف میکند. او به تأثیر عمیق عشق و جدایی اشاره دارد و از طبیعت و عناصر آن برای بیان احساساتش استفاده میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالانی است که با ادبیات کلاسیک و مضامین عاشقانه آشنا هستند.
شماره ۱۷۸ - کسی چگونه دلم را پی سراغ شود
کسی چگونه دلم را پی سراغ شود
که در سراغ دلم خضر بیدماغ شود ۱
هلاک مشرب پروانهای شوم که چو صبح
تمام زندگیاش صرف یک چراغ شود ۲
فراق روی بتان را طبیعت اجل است
که یک فتیله چو سوزد هزار داغ شود ۳
فرشتهخوی کند عشق، دیوسیرت را
به گلخن ار گذرد بوی عشق، باغ شود ۴
اگر به گلشن کوی تو بگذرد یک بار
نسیم، باعث ترتیب صد دماغ شود ۵
که در سراغ دلم خضر بیدماغ شود ۱
هلاک مشرب پروانهای شوم که چو صبح
تمام زندگیاش صرف یک چراغ شود ۲
فراق روی بتان را طبیعت اجل است
که یک فتیله چو سوزد هزار داغ شود ۳
فرشتهخوی کند عشق، دیوسیرت را
به گلخن ار گذرد بوی عشق، باغ شود ۴
اگر به گلشن کوی تو بگذرد یک بار
نسیم، باعث ترتیب صد دماغ شود ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - چشم ترم گهی که به آن خاک پا رسد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - هرگزم دیده چنین مایل دیدار نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.