شماره ۱۳۱ - منم که نور خرد در چراغ من غلط است

منم که نور خرد در چراغ من غلط است
بجز هوای جنون در دماغ من غلط است ۱

سرود مرغ من الماس بر جگر پاشد
ترانه‌سنجی بلبل به زاغ من غلط است ۲

نگه ز دیدن آن، ریش گردد ای همدم
برو که دیده گشودن به داغ من غلط است ۳

تمام، خون دل است و فشرده الماس
نبرده پی لب من، یا ایاغ من غلط است ۴

نشان پا طلبد خصر و من به وادی عشق
به دیده می‌سپرم ره، سراغ من غلط است ۵

تمام شعله شوای طایر حرم، زنهار
به بال و پر هوس گشتِ باغ من غلط است ۶

طبیب گو مده آزار خود، که چون قدسی
اسیر گشته عشقم، فراغ من غلط است ۷