شماره ۸۲ - نوای من چو ز صد پرده بر یک آهنگ است

نوای من چو ز صد پرده بر یک آهنگ است
چه شد که غنچه صد برگ او به صد رنگ است ۱

ز کودکان نکند مرغ روح مجنون رم
هنوز در دل دیوانه حسرت سنگ است ۲

ازآن چو شعله به یکبار در گرفته دلم
که تا به گردن شمع از فسردگی ننگ است ۳

صدای تیشه فرهاد بزم شیرین را
به از ترانه داوود و نغمه چنگ است ۴

به آب دیده چنان رنگ داده خون دلم
که خون دل به کفت چون حنای بی‌رنگ است ۵

اگر غلط نکنم گوش سوی من دارد
که پیک ناله‌ام امروز سیر آهنگ است ۶

چنان ز نسبت زلفت به شام تیره خوشم
که نور صبح بر آیینه دلم زنگ است ۷

به بلبلان چمن ناز اگر کند شاید
صبا که دامن برگ گلیش در چنگ است ۸

پی فریب تو قدسی به جلوه حاجت نیست
کرشمه نگهش را هزار نیرنگ است ۹