شماره ۳۵ - خط تو سرمه کشد دیده تمنا را

خط تو سرمه کشد دیده تمنا را
لب تو تازه کند روح صد مسیحا را ۱

بود به مرهم راحت همیشه طعنه‌فروش
کسی که یافت دلش ذوق داغ سودا را ۲

بود بر اهل محبت حرام آسایش
تبسمی که کند تازه زخم دلها را ۳

عجب نباشد اگر در محبت یوسف
دوباره عشق جوانی دهد زلیخا را ۴

زهی تصرف خوبان که شیخ صنعان هم
کمند گردن جان کرد زلف ترسا را ۵

در آتش است ز حسنی دلم که شعله او
برآورد ز تماشای طور، موسی را ۶

برای آنکه شود وصل یار زود آخر
ستاره بدم امروز کرده فردا را ۷

ز خون دیده و دل در خیال عارض دوست
کنم به لاله و گل فرش، روی صحرا را ۸

بیا به دیده ما سیر کن نه در گلشن
به برگ گل مکن آزرده آن کف پا را ۹

چه شد که دامن قدسی ز خون دیده پرست
کسی ز موج نکرده‌ست منع دریا را ۱۰