خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، عشق و رنجش، توبه و گناه، و تضادهای درونی انسان را به تصویر می‌کشد. شاعر از عشقِ دل‌افزا، اشک‌های سوزان، توبه‌های شکسته، و شرمندگی از اعمال خود سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به تأثیر غم و رنج در شکوفایی عواطف دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و روان‌شناختی موجود در شعر، مانند تضاد توبه و گناه، نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
شماره ۳۳ - لب شود ریش ار برد نام دل‌افگار ما
لب شود ریش ار برد نام دل‌افگار ما
آستین سوزد اگر چیند نم از رخسار ما ۱
سبحه بر کف، توبه بر لب، دل پر از ذوق گناه
معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما ۲
نشکفد در سینه دل بی زخم تیغ غمزه‌ای
تا نگردد خون نخندد غنچه گلزار ما ۳
خویش را قدسی بر آتش نه بسوزان تا به کی
ننگ دین و کفر گردد سبحه و زنار ما؟ ۴
آستین سوزد اگر چیند نم از رخسار ما ۱
سبحه بر کف، توبه بر لب، دل پر از ذوق گناه
معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما ۲
نشکفد در سینه دل بی زخم تیغ غمزه‌ای
تا نگردد خون نخندد غنچه گلزار ما ۳
خویش را قدسی بر آتش نه بسوزان تا به کی
ننگ دین و کفر گردد سبحه و زنار ما؟ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - برای سوختن یک شعله کافی نیست داغم را
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - منم که داغ دلم دشمن است مرهم را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
