شماره ۱۰۹۰ - مگر وصال تو روزی شود دگرباره

مگر وصال تو روزی شود دگرباره
به قدرِ جهد بکوشم به حیله و چاره ۱

به رغم جانِ رقیبت چه‌گونه می‌خواهم
که خاک بر سرِ آن ظالم ستم‌گاره ۲

دراوفتاد به پایِ تو باز چون خلخال
گرفته دستت و بوسیده باز چون یاره ۳

به حسنِ تو نبود دل‌بری جفا پیشه
به بخت من نبود عاشقی جگرخواره ۴

چو مرغ زیرک اگرچه رمیده دل بودم
به دامِ عشق برآویختم دگرباره ۵

ترا چه غم که ز جورِ تو چون نزاری زار
هزار دل‌شده سرگشته‌اند و آواره ۶