شماره ۱۰۷۴ - نکرده از دو عالم دست کوته

نکرده از دو عالم دست کوته
قدم نتوان زدن با سالک ره ۱

نشد با خویشتن هم ره موحد
دورنگی درنگنجدد حاش لله ۲

درین ره پای بر جا باش چون قطب
که هست از بی ثباتی در سفر مه ۳

به حبل الله که نتوان مخلصی یافت
وگر خود یوسفی بی حبل ازین چه ۴

تفرج کن که یوسف در حضورست
غلط کردم چه خواهد دید اکمه ۵

تویی کثرت ز پیش خویش برخیز
که یک ده را نباشد پیشوا دَه ۶

ز فرط عشق واله شو نزاری
چو عاشق نیست چه عاقل چه ابله ۷

ز خود فارغ شوی گر آتش عشق
فتد بر بنگه عقل تو نا گه ۸

همه عالم پر از زهدست و توبه
و لیکن مردمی باید منزه ۹