شماره ۱۰۰۴ - حذر کن ز آهِ جهان‌گیرِ من

حذر کن ز آهِ جهان‌گیرِ من
که ناگه خورد بر هدف تیرِ من ۱

نترسی که روزی به درد آورد
دلِ نازکت آهِ شب‌گیرِ من ۲

منم آن که آهش لقب می‌نهند
جهانی بسوزد ز تأثیرِ من ۳

ملامت مکن بر من از بی‌خودی
که ایزد چنین کرد تقدیرِ من ۴

دل هر که دیوانۀ زلفِ توست
گرفتار باشد به زنجیرِ من ۵

مگر از تو باشد قبولیّتی
وگرنه محال است تدبیرِ من ۶

نه آخر نزاریِ زار تو‌ام
ببخشای بر نالۀ زیرِ من ۷

عذابی شدیدست هجران‌ِ تو
خطایی عظیم است تأخیرِ من ۸