شمارهٔ ۵۵ - بی ماه روی تو

هرگز مباد آنکه بهشت آرزو کنم
خود را به هیچ ، بهر چه بی آبرو کنم ۱

چندین هزار جان گرا میشود به باد
گر من حدیث طرّه او مو به موکنم ۲

چون دست من به جام مرصّع نمی رسد
قلّاش وار دِرَمی از او آرزو کنم ۳

آن سال و مه مباد که بی ماه روی تو
یک لحظه زندگانی خود آرزو کنم ۴

خود را به دار برکشم از دست جور او
وز آه جان گداز رسن در گلو کنم ۵

محیی اگر به کعبه کنم روی در نماز
شرمم شود که روی دگر سوی او کنم ۶