شمارهٔ ۲۰ - چون برقع بر اندازد

تعالی الله چه حسنست این که چون برقع براندازد
اگرباشد دل از آهن که همچون موم بگدازد ۱

همه خوبان به حسن خویش می نازند
چنان باشد که حسن او به روی خوب می نازد ۲

بود رسم پری رویان که با دیوانگان سازند
شدم دیوانه آن تندخو یاری که او با من نمی سازد ۳

مکن ای مدّعی عیبم اگر نالم جدا از یار
که من در هجر می سازم و لیکن دل نمی سازد ۴

کجا پروا کند محیی که در عالم بود عاری
چنان مشغول کار است او که با خود هم نپردازد ۵