خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از عشق نافرجام، جفای معشوق، و داغ حسرت می‌نالد و آرزو می‌کند که هیچکس مانند او عاشق نشود. همچنین، او به ناپایداری دنیا و برابری همه در پایان زندگی اشاره می‌کند.
محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۷ - آرزو دارم
روزنی جز زخم تیرش در سرای تن مباد
غیر داغ حسرتش تا بام آن روزن مباد ۱
عاشق روی بتان یا رب مبادا هیچکس
ورکسی عاشق شود یارا به سان من مباد ۲
کرده از تیرجفا هر لحظه چاکی در دلم
آنکه از خاریش هرگز چاک در دامن مباد ۳
مهرومه را روشنی از پرتو رخسار توست
بی رخت هرگز چراغ مهر ومه روشن مباد ۴
جنّت عاشق چو باشد بعد مردن کوی یار
مرغ جانم را جز آن دیوار و در مسکن مباد ۵
آرزو دارم که در عشقت تن بیمار من
خالی از افغان وزاری فارغ از شیون مباد ۶
تاج شاهی چون شود با خاک یکسان عاقبت
افسر محیی به جز خاکستر گلخن مباد ۷
غیر داغ حسرتش تا بام آن روزن مباد ۱
عاشق روی بتان یا رب مبادا هیچکس
ورکسی عاشق شود یارا به سان من مباد ۲
کرده از تیرجفا هر لحظه چاکی در دلم
آنکه از خاریش هرگز چاک در دامن مباد ۳
مهرومه را روشنی از پرتو رخسار توست
بی رخت هرگز چراغ مهر ومه روشن مباد ۴
جنّت عاشق چو باشد بعد مردن کوی یار
مرغ جانم را جز آن دیوار و در مسکن مباد ۵
آرزو دارم که در عشقت تن بیمار من
خالی از افغان وزاری فارغ از شیون مباد ۶
تاج شاهی چون شود با خاک یکسان عاقبت
افسر محیی به جز خاکستر گلخن مباد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - آه از آن ساعت
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - بلای ناگهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
