بخش ۳ - مناجات

الهی زفضلت نباشد بدیع
خطاهای ما در پذیر از شفیع ۱

الهی معوّل به طاعت نه‌ایم
ولی نا امید از شفاعت نه‌ایم ۲

الهی به انفاس پاکان خاص
ز ادناسِ نفسِ بهیمی خلاص ۳

عنان عنایت ز ما بر مپیچ
که ما جمله هیچیم و کم تر زهیچ ۴

مرا ای همه تو، ز من دوردار
وگر زلّتی رفت معذور دار ۵

خلاصم ده از ورطه حرص و آز
مران بر زبانم محال و مجاز ۶

ببخشای برعجز و بی‌چارگیم
برون آور از خود به یک بارگیم ۷

مکن بی‌نصیبم ز فضل عمیم
ز خلقم امان ده به امید و بیم ۸

درونم چنان پر کن از حُبّ آل
که در وی نگنجدد گر قیل و قال ۹

بدیشان نمودی ره از بدوِ کُن
معادم به مِن بَعْضِها بَعض کُن ۱۰

که‌ام من چه دارم تو داری تویی
الاهی پناه نزاری تویی ۱۱

تویی پای‌مرد و تویی دست گیر
ببخشای و رحمت کن و در پذیر ۱۲