خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این بیت‌ها به توصیف زیبایی‌های معشوق می‌پردازد و از چهره، قامت و موهای او به زیبایی یاد می‌کند. او معشوق را با عناصری مانند سرو، سعادت و خال سیاه مقایسه می‌کند تا زیبایی‌اش را برجسته کند.

این متن حاوی مضامین عاشقانه و ادبیات کلاسیک است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۹۸ - رخساره نازنینت ای سرو سهی

رخساره نازنینت ای سرو سهی
هم نام سعادت است و هم روز بهی ۱

پهلو که کند ازو چو زلف تو بهی؟
کورا نه چو خال تو بود روسیهی؟ ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۵۶۴
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۷ - رویش نگر ار صورت جان می خواهی
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - ای خواجه سخن زیر و زبر می گویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.