شاعر در این شعر به ستایش خداوند می‌پردازد و بیان می‌کند که همه چیز در زمین و زمان با دست قدرت او آراسته شده است. او از لطف و مرحمت خداوند سخن می‌گوید که با عطای خلعت زیبا و استر رهوار، او را بزرگ کرده است. شاعر همچنین به امید خود به زین و لگام اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که بدون این امید، نمی‌تواند تشخیص دهد که استر او زینی دارد یا نه.
این شعر به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق و استعاری مانند 'رفعت قدرت فلک' و 'گوهر افشانت'، برای کودکان قابل درک نیست. نوجوانان و بزرگسالان با دانش ادبی و تجربه‌ی زندگی بیشتر می‌توانند به درک بهتری از این مفاهیم برسند.
شماره ۲۱ - خدایگانا با دست گوهر افشانت
همیشه کار زمین وزمان گهر چینی ست ۱
اگر به رفعت قدرت فلک به صد درجه
فراز خویش نبیند ز خویشتن بینی ست ۲
مرا به خلعت زیبا و استر رهوار
بزرگ کردی و این از بزرگ آیینی ست ۳
هنوز زین و لگامی امید می دارم
وگرنه من به چه دانم که استرم زینی ست ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
