شماره ۱۷ - خدایگان جهان شهریار روی زمین

خدایگان جهان شهریار روی زمین
تویی که ذات تو تنها نشان اقبال است ۱

هر آنچه خواهی و گویی تو را جز آن نبود
از آنک فکرت تو ترجمان اقبال است ۲

چو عالمی به نماز و به روزه می خواهند
بقای ذات کریمت که کان اقبال است ۳

اگر چه روزه در آمد به رغم اعدا نیک
طرب گزین که تنت در ضمان اقبال است ۴

کنون که طبع هوا چون دم عدوی تو شد
به دولت تو که شادی جان اقبال است ۵

گذشت وقت تماشای بوستان و کنون
زمین مجلس تو بوستان اقبال است ۶

به خرمی و سعادت نشاط می کردی
که نوش بادت و این هم نشان اقبال است ۷