خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به انتقاد از فردی میپردازد که با تزویر و فریب، خود را عالم و توانگر نشان میدهد، در حالی که از علم و حقیقت بیبهره است. شاعر از دوگانگی و ریاکاری این فرد سخن میگوید و اشاره میکند که او با ظاهرسازی، مردم را فریب داده است.
متن حاوی مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و شناخت کافی از مسائل اجتماعی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی ممکن است برای سنین پایین تر قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۳۵۰ - وله ایضا
ای خواجه سال و ماه تو تلوین همی کند
بی انکه علم صنعت اکسیر خوانده یی ۱
اندرسیه گری ید بیضا نموده یی
تلبیس خویش بر همه عالم برانده یی ۲
روی دو موی داری و موی دو روی و خود
سر گشته از دورنگی ایشان بمانده یی ۳
تزویر کار خویش بدانسته یی از آن
رویش سیاه کرده و بر خر نشانده یی ۴
بی انکه علم صنعت اکسیر خوانده یی ۱
اندرسیه گری ید بیضا نموده یی
تلبیس خویش بر همه عالم برانده یی ۲
روی دو موی داری و موی دو روی و خود
سر گشته از دورنگی ایشان بمانده یی ۳
تزویر کار خویش بدانسته یی از آن
رویش سیاه کرده و بر خر نشانده یی ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۴۹ - ایضا له
بعدی:مثنویات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.