خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن درباره شاعری به نام کریم حلال زاده است که با وجود ذات نیک و پرهیز از گفتن شعرهای زشت و بیمحتوا، گاهی برای مکافات یا نیاز، هجو نیز میگوید. شاعر بیان میکند که مدح و ذم جهان از سر قلم جرم نیست و اهمال در این کار قابل سرزنش نیست.
متن دارای مفاهیم ادبی و اخلاقی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، اشاره به هجو و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شمارهٔ ۱۶ - و قال فی التهدید
زمن کدام کریم حلال زاده بود
که یک دو بیتک باصدر محترم گوید ۱
که خادم ارچه ار آنجا که نیک ذاتی اوست
بدنسبت شعر افحش و هرزه کم گوید ۲
ولی ز روی مکافات طبع هم گه گاه
که حاجت اوفتدش هجو نیز هم گوید ۳
نه جرم باشد اهمال جانب آنکس را
که مدح و ذم جهان از سر قلم گوید ۴
که یک دو بیتک باصدر محترم گوید ۱
که خادم ارچه ار آنجا که نیک ذاتی اوست
بدنسبت شعر افحش و هرزه کم گوید ۲
ولی ز روی مکافات طبع هم گه گاه
که حاجت اوفتدش هجو نیز هم گوید ۳
نه جرم باشد اهمال جانب آنکس را
که مدح و ذم جهان از سر قلم گوید ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۵ - وقال یصنف فصد الممدوح
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷ - و قال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.