خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
در این متن، شاعر از گفتگوی با دوستی می‌گوید که به او توصیه می‌کند به قناعت کردن روی آورد، زیرا طمعکاران همیشه غمگین هستند. با این حال، شاعر اشاره می‌کند که قناعت خوب است، اما در نهایت انسان باید به چیزی قانع باشد.
مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شمارهٔ ۸ - وله ایضا
مرا دوستی گفت قانع شو، ایرا
که همواره غمگین بود مرد طامع ۱
قناعت نکو باشد آری و لیکن
هم آخر بچیزی توان بود قانع ۲
که همواره غمگین بود مرد طامع ۱
قناعت نکو باشد آری و لیکن
هم آخر بچیزی توان بود قانع ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - از چه می افتد از برای خدای
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
