خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از ناتوانی زبان قلم در بیان حقایق و تشکر از نعمتهای الهی سخن میگوید. همچنین به انتظار کشیدن برای وعدهای اشاره دارد که گویی یک عمر به طول میانجامد. در پایان، از لزوم کمک به کسانی که در سختی هستند و بیگناهند، صحبت میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین استفاده از استعاره و زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شمارهٔ ۴ - وله ایضا
منعما شکرهای انعامت
بزبان قلم نیاید راست ۱
دوش در انتظار وعدۀ تو
یک دم باشد زنیست تا هست ۲
هر کرا لقمه در گلو گیرد
در کارش کن که بی گناهست ۳
بزبان قلم نیاید راست ۱
دوش در انتظار وعدۀ تو
یک دم باشد زنیست تا هست ۲
هر کرا لقمه در گلو گیرد
در کارش کن که بی گناهست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵ - و قال ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.