شمارهٔ ۳۲۹ - وله ایضا

ای لطف تو آب زندگانی
وی ذات تو عالم معانی ۱

در چشم خرد ز روی معنی
بایسته تری ز زندگانی ۲

در طبع هنر ز راه صورت
شایسته تری ز شادمانی ۳

ننهفته ز منهی ضمیرت
اجرام سپهر سوزیانی ۴

دیدار تو از خوشیّ و راحت
چون دولت و مستی و جوانی ۵

مهر تو مرا چو جان عزیزست
از کف ندهم برایگانی ۶

از دل باشد دعای خادم
نه چون دگران سر زبانی ۷

تشریف رهی نداد این بار
کلک تو به عذر ناتوانی ۸

راضی شدم ار ز ناتوانیست
اندی که نباشد از توانی ۹

بر من که سبک دلم ز شوقت
از بهر چه کرد سرگرانی؟ ۱۰

گفتی که دعا نمی نویسی
این شیوه به من مبر گمانی ۱۱

بر بنده نوشتن است و آنرا
دادن به الاغ و کاروانی ۱۲

لیکن نتواندش نگه داشت
از آفتهای آسمانی ۱۳

این هم ز شقاوت دعاگوست
گر خدمت او تو می نخوانی ۱۴

گه گاه ز روی لطف آخر
یاد آر ز بنده گر توانی ۱۵

گر یاد کنی ز من وگرنه
من آن تو ام دگر تو دانی ۱۶