خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر با استفاده از استعاره‌های حیوانی، به مخاطب خود می‌گوید که او مردارخوار نیست و لاشه‌ای نزد او نفرستد. سپس از مخاطب می‌پرسد که تو چه مرغی هستی که طوطی را از زاغ و بلبل را از باشه تشخیص نمی‌دهی؟
این شعر حاوی استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'مردارخوار' و 'لاشه' ممکن است برای برخی از گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.
شمارهٔ ۳۰۲ - ایضا له
من نه مردار خوارم ای خواجه
چه فرستی بنزد من لاشه؟ ۱
تو چه مرغی که باز نشناسی
طوطی از زاغ و بلبل از باشه؟ ۲
چه فرستی بنزد من لاشه؟ ۱
تو چه مرغی که باز نشناسی
طوطی از زاغ و بلبل از باشه؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۰۳ - و له ایضاً
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
