این متن به رابطه متقابل بین دندان و زبان می‌پردازد و از طریق تمثیل، اهمیت هماهنگی و تعادل بین این دو عضو را بیان می‌کند. متن اشاره می‌کند که دندان و زبان مانند همخانه‌هایی هستند که گاه با هم درگیر می‌شوند، اما در نهایت به یکدیگر نیاز دارند. همچنین، متن به پیامدهای عدم رعایت این تعادل (مانند آسیب‌های ناشی از خشم یا بی‌توجهی) اشاره دارد و بر شکرگزاری و تقسیم عادلانه نعمت‌ها تأکید می‌کند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و تمثیلی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و مفاهیم فلسفی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۲۶۲ - ایضا له
حکمتی هست اندرین پنهان ۱
باشد از ازدواجشان مضبوط
کدخداییّ خاندان دهان ۲
این همه لین و آن همه شدّت
این همه گوشت وان همه ستخوان ۳
نان دندان زبان کند ترتیب
زانکه این ساکن است و آن جنبان ۴
کام و ناکام هر کجا باشند
با سر او درد زمان بزمان ۵
هر که دندان ازو بود شاکر
به ثنایش رود همیشه زبان ۶
وان که پاس زبان ندارد باز
ساید از خشم و کین برو دندان ۷
وان که از مال خویش و نعمت خویش
نرساند نصیبة ایشان ۸
به ضرورت ز بهر او شب و روز
ژاژ خاید بسی همین و همان ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
