شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا له

یزرگوارا دانی که بهر خدمت تو
ز گونه گونه هنرها چه مایه پروردم ۱

لطیفهای سخن را که زادۀ روحند
بسی بخون جگر همچو دایه پروردم ۲

ز آفتاب حوادث نگاه دار مرا
که زیر دامن لطف تو سایه پروردم ۳