خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر انتقادی است از فردی که به دیگران گندم می‌بخشد اما خود قادر به تهیه نان برای خود نیست. همچنین، اشاره دارد که اگر ممدوحی مانند مخاطب وجود داشت، شاعر نیازمند کمک بیشتری بود. در نهایت، تأکید می‌کند که با وجود دست و مروت (کرم و بخشش)، نباید خود را نیازمند نشان داد.
متن حاوی مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیازمند تجربه و شناخت کافی از اجتماع و روابط انسانی است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۲۱۹ - ایضا له
مرا گفتند مولانا چنین گفت
که جزو شعر خادم دید در پیش ۱
چرا گندم همی بخشد فلانی
که نتواند شکستن نانک خویش ۲
اگر ممدوح دیگر چون تو باشد
مرا باید که باشد لوت ازین بیش ۳
به استظهار این دست و مروّت
نشاید خویشتن را کرد درویش ۴
که جزو شعر خادم دید در پیش ۱
چرا گندم همی بخشد فلانی
که نتواند شکستن نانک خویش ۲
اگر ممدوح دیگر چون تو باشد
مرا باید که باشد لوت ازین بیش ۳
به استظهار این دست و مروّت
نشاید خویشتن را کرد درویش ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۱۸ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲۰ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
