خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بررسی رابطه‌ی دوستی و دشمنی می‌پردازد و بیان می‌کند که دوستی با دشمن تنها برای افزایش حشمت و جایگاه اجتماعی انجام می‌شود. همچنین، به تفاوت بین افراد با عقل و دانایی و افراد دون و بدگهر اشاره می‌کند و تأکید می‌نماید که میل و گرایش افراد به سمت هم‌نوعان خود است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی نسبتاً پیچیده است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از واژگان و استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضا
می کنی دوستیّ دشمن من
تا از آن حشمتت فزون باشد ۱
خود جز این چشمم از تو کی دارد
هر که را عقل رهنمون باشد؟ ۲
این چنین دون و بدگهر که تویی
به منت التفات چون باشد؟ ۳
مردمان سوی مردمی یا زند
میل دونان بسوی دون باشد ۴
عقل را راه در دماغ بود
تیز را رهگذار ... باشد ۵
تا از آن حشمتت فزون باشد ۱
خود جز این چشمم از تو کی دارد
هر که را عقل رهنمون باشد؟ ۲
این چنین دون و بدگهر که تویی
به منت التفات چون باشد؟ ۳
مردمان سوی مردمی یا زند
میل دونان بسوی دون باشد ۴
عقل را راه در دماغ بود
تیز را رهگذار ... باشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۰ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
