شمارهٔ ۱۰۸ - ایضا له

شنیدم که مخدوم اهل هنر
به سمع رضا شعر من گوش کرد ۱

به ذوقی تمام آن شراب گران
که من داده بودم سبک نوش کرد ۲

چو سرمست شد فکر تش زان شراب
که جان را به یک جرعه بیهوش کرد ۳

بشد با عروسان افکار من
دو دست قبول اندر آغوش کرد ۴

ولیکن چو کابینشان خواست کرد
به اقبال من خود فراموش کرد ۵

ز بخشش همی راند کلکش سخن
ندانم مر او را که خاموش کرد ۶