خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به گذرا بودن عمر و درد فراق اشاره دارد و بیان می‌کند که حتی اگر خورشید هم این رنج‌ها را ببیند، توان توصیف آن را ندارد. شرق و غرب نیز از بیان این درد عاجزند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شمارهٔ ۹۷ - وله ایضا
به عمرهای چنین تیز تاز زود گذر
فراقهای چنین دیر یاز در نخورد ۱
اگر به قرصۀ خورشید برکشد آنها
که در فراق تو بر جان ما همی گذرد ۲
دهان مشرق ازو نام بر زبان نارد
گلوی مغرب از او لقمه یی فرو نبرد ۳
فراقهای چنین دیر یاز در نخورد ۱
اگر به قرصۀ خورشید برکشد آنها
که در فراق تو بر جان ما همی گذرد ۲
دهان مشرق ازو نام بر زبان نارد
گلوی مغرب از او لقمه یی فرو نبرد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۶ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۸ - و له ایضاً
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
