خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره سخاوت و بخشندگی فردی به نام کریم است که مانند خورشید، چه حاضر باشد و چه نباشد، هدایا و کمک‌های خود را به دیگران می‌رساند. همچنین اشاره‌ای به انتظار و توقع از رفتارهای دلنواز و محبت‌آمیز دارد.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و الهام‌بخش است. همچنین استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال پیچیده باشد.
شمارهٔ ۹۱ - ایضا له
کریم طبع سخی دل کسی بود کانعام
به دست خویش کند گاه و گاه بفرستد ۱
اگر به شهر بود خود عطای او نقدست
وگرنه نباشد از آن جایگاه بفرستد ۲
چو آفتاب که چون حاضرست نور دهد
چو گشت غایب، بر دست ماه بفرستد ۳
توقعّست کز آنجا که دلنوازی تست
رسوم خادم داعی بگاه بفرستد ۴
به دست خویش کند گاه و گاه بفرستد ۱
اگر به شهر بود خود عطای او نقدست
وگرنه نباشد از آن جایگاه بفرستد ۲
چو آفتاب که چون حاضرست نور دهد
چو گشت غایب، بر دست ماه بفرستد ۳
توقعّست کز آنجا که دلنوازی تست
رسوم خادم داعی بگاه بفرستد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۰ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
