شمارهٔ ۶۳ - وله ایضا فی استدعا التّبن

اسبم دی گفت می روم من
کاریت بجانب عدم نیست ۱

گفتم که دمی بپای و گفتا
درآخور تو برون زدم نیست ۲

میمیرم از آرزوی کاهی
و اندر تو به نیم جو کرم نیست ۳

گر برگ ستور داریت نیست
بفروش چه داریم ستم نیست؟ ۴

جو ز آخر چرب باز کردی
یک توبره کاه خشک هم نیست؟ ۵

تا کی ز نشت وزین بر پشت؟
خود زین شکم تهیت غم نیست؟ ۶

جز راه به پشت من ندانی
می پنداری مرا شکم نیست ۷