خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بهار را با وجود زیبایی‌هایش، به دلیل از دست دادن عزیزان و اندوه نهفته در آن، تلخ و غمگین توصیف می‌کند. شاعر با اشاره به گل‌ها و گیاهانی که زیر خاک هستند و شکوفه‌های ناشکفته، بر گذرا بودن زندگی و اندوه موجود در طبیعت تأکید می‌کند.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عاطفی درباره مرگ و گذرایی زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شمارهٔ ۵۵ - وله ایضا
بهار ار چه بهشتی راسیتنست
دل رنجور او با ما به کینست ۱
ز باغ و نو بهار آنرا چه حاصل
که سرو و سوسنش زیر زمینست؟ ۲
گلین اندام او را حال چونست
که در وقت گلش بستر گلینست؟ ۳
شکوفه ناشکفته در دل شاخ
چو در تابوت روی نازنینست ۴
حجاب خاک اگر برگیری از پیش
همه پر نرگس و پر یاسمینست ۵
تو پنداری که در هر ذرّة خاک
رخ و چشم نگاری در کمینست ۶
همی ریزد گل نو رسته در خاک
از ایرا نالۀ بلبل حزینست ۷
گیاهی بر دمد سروی بریزد
چه شاید کرد رسم عالم اینست ۸
دل رنجور او با ما به کینست ۱
ز باغ و نو بهار آنرا چه حاصل
که سرو و سوسنش زیر زمینست؟ ۲
گلین اندام او را حال چونست
که در وقت گلش بستر گلینست؟ ۳
شکوفه ناشکفته در دل شاخ
چو در تابوت روی نازنینست ۴
حجاب خاک اگر برگیری از پیش
همه پر نرگس و پر یاسمینست ۵
تو پنداری که در هر ذرّة خاک
رخ و چشم نگاری در کمینست ۶
همی ریزد گل نو رسته در خاک
از ایرا نالۀ بلبل حزینست ۷
گیاهی بر دمد سروی بریزد
چه شاید کرد رسم عالم اینست ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۴ - فی السّفینة الصاحب نظام الدّین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۶ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
