خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر در ستایش هنر و فضل نورالدین است و بیان میکند که همه چیز در کتابها از قلم او سرچشمه گرفته است. شاعر از لطف و مهربانی نورالدین سخن میگوید و خود را در پرتو مهر او نورانی میبیند. همچنین، او از ناتوانی خود در خدمت به نورالدین عذرخواهی میکند و بدبختی خود را دلیل این ناتوانی میداند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شمارهٔ ۴۶ - وله ایضا
نور دین ای که در فنون هنر
فضل تو همچو نور مشهور ست ۱
جزوی از سر گذشت خامۀ تست
هر چه اندر کتاب مسطور ست ۲
با عروسان خاطرت ما را
فکر بر نقص حور مقصورست ۳
تاب مهر تو تا به من پیوست
همچو صبحم دلی پر از نورست ۴
لطف تو عام و خاص در حق من
دایماً سعیهای مشکورست ۵
گر به خدمت نمی رسد داعی
اندرین چند روزه معذورست ۶
متصدّی عذر می نشوم
که نه چیزست آن که مقدورست ۷
آب تا ناف و وحل تا زانو
پای من لنگ و راه من دورست ۸
جرم بدبختیی منه بروی
که به لطف تو نیک مغرورست ۹
فضل تو همچو نور مشهور ست ۱
جزوی از سر گذشت خامۀ تست
هر چه اندر کتاب مسطور ست ۲
با عروسان خاطرت ما را
فکر بر نقص حور مقصورست ۳
تاب مهر تو تا به من پیوست
همچو صبحم دلی پر از نورست ۴
لطف تو عام و خاص در حق من
دایماً سعیهای مشکورست ۵
گر به خدمت نمی رسد داعی
اندرین چند روزه معذورست ۶
متصدّی عذر می نشوم
که نه چیزست آن که مقدورست ۷
آب تا ناف و وحل تا زانو
پای من لنگ و راه من دورست ۸
جرم بدبختیی منه بروی
که به لطف تو نیک مغرورست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۵ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۷ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.