شاعر در این شعر بیان می‌کند که در شعر، معنی و مفهوم مهم‌تر از قافیه است و حتی اگر قافیه‌ها تکراری باشند، ارزش شعر کم نمی‌شود. او تأکید می‌کند که معنی مانند سر و قافیه مانند تن است و اگر معنی یکپارچه باشد، حتی دو قافیه نیز مشکلی ایجاد نمی‌کند. شاعر همچنین با تشبیه باغ سخن به درختان، قافیه را به عنوان ساختار و معانی را به عنوان میوه‌های آن توصیف می‌کند و اشاره می‌کند که داشتن دو نوع میوه بر یک درخت (یعنی دو قافیه با یک معنی) جالب‌تر است.
این متن دارای مفاهیم ادبی و انتزاعی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مفاهیم مطرح شده در مورد معنی و قافیه در شعر ارتباط برقرار کنند.
شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا
گر جای جای قافیه بعضی مکرّرست ۱
معنی سر سخن بود و قافیه تنش
بر یک تر ازو او دوسر، آن چون دو پیکرست ۲
گر قافیه دو باشد و معنی یکی بدست
لیک اربعکس باشد آن سخت در خورست ۳
زیرا که بوستان سخن را درختها
اوضاع قافیه ست و معانی بروبرست ۴
یک میوه بر درختی چندان شگفت نیست
بر یک درخت میوه دو گونه عجب ترست ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
