شمارهٔ ۳۲ - ایضا له

بخدایی که وصف بیچونیش
بر اشارات انبیا رفتست ۱

قلم استقامت صنعش
همه بر خطّ استوا رفتست ۲

بر سر بندگان بخواهد راند
هر چه اندر ازل قضا رفتست ۳

کاندرین مدّت دراز آهنگ
که ز عهد فراق ما رفتست ۴

نه خیالت زچشم دورشدست
نه ز دل یاد تو فرا رفتست ۵

در ضمیرم همه ثنای تو بود
بر زبانم همه دعل رفتست ۶