شمارهٔ ۱۶۸ - وله ایضاً فیه

ای ز بزرگی بدان مقام که قدرت
بر سر گردون فراشتست و ساده ۱

بس که تردّد کنند زی درت آنک
بر فلک از کهکشان علامت جاده ۲

عاجز تدبیر تست جنبش گردون
ور چه بکار آورد فنون جلاده ۳

خدمت تو کردنی چو طاعت ایزد
مدحت تو گفتنی چو لفظ شهاده ۴

جلوه گه خصم تو منصّۀ دارست
گردن بندش کمند و تیغ قلاده ۵

تیر فلک در هوای آتش طبیعت
بر بفکندست همچو تیر کباده ۶

آتش خشم تو چون زبانه برآرد
شیر فلک برنهد بگاو لباده ۷

از تو سؤالیست بنده را بتفضّل
زود جوابش ده از طریق افاده ۸

گر بفضولی کسی ز خادم مخلص
پرسد حالی چنان که باشد عاده ۹

گوید نان زیادت تو چه فرمود
خواجه چو باز آمد از سفر بسعاده؟ ۱۰

شاید اگر گویمش که از پس شش ماه
صرت کما کنت و العناء زیاده ۱۱