خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، شاعر از بخشندگی و بزرگواری خواجه سخن می‌گوید که اسب خاص خود را به او بخشیده است. همچنین اشاره می‌کند که اسبی که به او داده شده، اگرچه تنگ بسته است، اما بر آخور (جایگاه غذاخوری اسب) است و نشان‌دهنده‌ی توجه خواجه به اوست.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و ادبی است که برای درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز است. سن 12 سال به بالا معمولاً مناسب برای فهم چنین متونی است.
شمارهٔ ۱۱۰ - و قال ایضاً
بخشید خواجه دوش مرا اسب خاص خویش
و انصاف این بود همه از طبع مکرمش ۱
و ربا ورم نداری آنک برو ببین
اسبیست تنگ بسته و لیکن بر آخورش ۲
و انصاف این بود همه از طبع مکرمش ۱
و ربا ورم نداری آنک برو ببین
اسبیست تنگ بسته و لیکن بر آخورش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰۹ - وقال ایضایمدح السلطان علاءالدنیا والدین تکش بن خوارزمشاه انارالله برهانه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۱ - وقال ایضاً یمدح الامیر الکبیر السعّید ضیاء الدّین احمد بن ابی بکر البیا بانکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
