شمارهٔ ۶۹ - ایضاً له

خورشید چرخ شرع که نور چراغ فضل
الّا ز شمع خاطر تو مقتبس نبود ۱

در چشم همّت تو بمیزان اعتبار
گوی زمین موازن پرّ مگس نبود ۲

گردی ز خاک مرکب تو باد نداشت
کورا دو اسبه مردم چشمم ز پس نبود ۳

جان در تنم که دست نشان هوای تست
بی آرزوی خدمت تو یک نفس نبود ۴

چشمم بآب چشم تیمّم از آن کند
کاینجا بخاک پای توش دسترس نبود ۵

رفتست التماس حضورم ز خدمتت
والحق مرا زبخت جز این ملتمس نبود ۶

چرخ و ستاره در هوش خدمت تواند
برمن چه ظن بری که مرا این هوس نبود ۷

زان باز مانده ام که ز اسباب ره مرا
جز نالۀ درای و فغان جرس نبود ۸

رخ سوی شاه شرع نهادم پیاده لیک
در پای پیل ماندم از آن کم فرس نبود ۹

من بنده را که ساکن خاک درت بدم
آنگه که در دیار وفا هیچکش نبود ۱۰

سر باریم تغیّر رای تو در خورست؟
حرمان دست بوس تو انصاف بس نبود؟ ۱۱