خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که اگر به یقین و روشنایی برسد، خود را به سوی آن جهان (معنوی) می‌اندازد. همچنین، اگر در آن جهان به ایمنی برسد، با آغوش باز به سوی مرگ می‌رود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی درباره مرگ و زندگی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد یا نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
شماره ۸۲۸ - از نور یقین ار بمثل روشنمی
از نور یقین ار بمثل روشنمی
خود را بحیل در آن جهان افگنمی ۱
ور زانکه در آن جهان بجان ایمنی
حقا که سوی مرگ معلق زنمی ۲
خود را بحیل در آن جهان افگنمی ۱
ور زانکه در آن جهان بجان ایمنی
حقا که سوی مرگ معلق زنمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۷ - در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
گوهر بعدی:شماره ۸۲۹ - یار آمد دوش و کردمش مهمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
