خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که خود را کمتر از سگِ آستانِ معشوق می‌پندارد و جز خاکِ درگاه او جایی برای خواب ندارد. همچنین اشاره می‌کند که اگر نام معشوق را بر چهره‌اش با خون بنویسد، از ننگ آلوده نمی‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین اشاره به مفاهیمی مانند خاکساری و خون ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۸۲۵ - خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
جز خاک درت خوابگهی داشتمی ۱
آلوده شود ز ننگم ار نی نامت
بر چهره بخون دیده بنگاشتمی ۲
جز خاک درت خوابگهی داشتمی ۱
آلوده شود ز ننگم ار نی نامت
بر چهره بخون دیده بنگاشتمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۴ - تنها ام و کاشکی تنی داشتمی
گوهر بعدی:شماره ۸۲۶ - گر من ز زمانه حاصلی داشتمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
