خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از سنگدلی و بی‌اعتنایی معشوق شکایت می‌کند و از این می‌ترسد که از روی دل‌تنگی و ناراحتی دعایی ناخوشایند بکند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی پیچیده و ناراحتی‌های روحی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۸۱۸ - ای خام که عادتت بود سنگدلی
ای خام که عادتت بود سنگدلی
بس خوب و نکویی ، زچه آبی؟ چه گلی؟ ۱
نرمی نکنی به بندۀ خود روزی
ترسم که دعایی کنم از تنگ دلی ۲
بس خوب و نکویی ، زچه آبی؟ چه گلی؟ ۱
نرمی نکنی به بندۀ خود روزی
ترسم که دعایی کنم از تنگ دلی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۷ - آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی
گوهر بعدی:شماره ۸۱۹ - چون نیست حدیث وصلت از زر خالی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
