خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از آزمودن فردی در جنگ سخن می‌گوید و او را به سپهر (آسمان) تشبیه می‌کند که فرو افتاده است. سپس اشاره می‌کند که شمشیر او مانند عورت (نشانه‌ای از حرمت و پوشیدگی) است و هرگز نباید آن را در برابر کسی برهنه (بی‌پرده) کرد.
این متن شامل مفاهیم نمادین و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «عورت» و «برهنه» ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد و مناسب‌تر است برای سنین بالاتر که درک بهتری از مفاهیم ادبی و اخلاقی دارند.
شماره ۸۱۱ - درجنگ ترا بیازمودیم بسی
درجنگ ترا بیازمودیم بسی
همچون سپهرخودی فگنده ...سی ۱
شمشیر توعورتست پنداری،ازآن
هرگز نکنی برهنه درروی کسی ۲
همچون سپهرخودی فگنده ...سی ۱
شمشیر توعورتست پنداری،ازآن
هرگز نکنی برهنه درروی کسی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۰ - ما راست دلی که نیست خالی نفسی
گوهر بعدی:شماره ۸۱۲ - چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
