خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از احساس تنهایی و فداکاری خود در راه خانه و عشق می‌گوید. او خود را مانند پروانه‌ای می‌داند که با شمع می‌سوزد و این فداکاری را با شجاعت انجام می‌دهد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند پروانه و شمع نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۶۶ - مستش دیدم گرفته راه خانه
مستش دیدم گرفته راه خانه
خلقی با او ز خویش و از بیگانه ۱
خود را بستم برو زدم مردانه
زان گونه که با شمع کند پروانه ۲
خلقی با او ز خویش و از بیگانه ۱
خود را بستم برو زدم مردانه
زان گونه که با شمع کند پروانه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶۵ - ماییم بدست دل گرفتار همه
گوهر بعدی:شماره ۷۶۷ - گفتا که چو تنها شوی اندر خانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
