خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و رنج خود می‌گوید، که مانند شمعی در حال سوختن است و دشمن جان او شده است. او با یاد معشوق، حتی در لحظهٔ جان دادن، با خنده جان می‌سپارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مرگ و رنج عشق ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۷۰۲ - شمعم که شدست جان من دشمن من
شمعم که شدست جان من دشمن من
صد تو غم دل گرفته پیرامن من ۱
بر یاد لب تو وقت جان دادن من
جان خنده زنان برون شود از تن من ۲
صد تو غم دل گرفته پیرامن من ۱
بر یاد لب تو وقت جان دادن من
جان خنده زنان برون شود از تن من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۱ - گر رنجه کنی قدم بپرسیدن من
گوهر بعدی:شماره ۷۰۳ - من بودم دوش و یار سیمین تن من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
