خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به یاد معشوق خود زبان و لبش را به تسبیح تشبیه می‌کند و از یار خود می‌خواهد که به او ستم نکند و به فکر حالش باشد. او از دود دل و آه سحرگاهی خود سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۹۵ - ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
اندیشه نمی کنی خود از یارب من ۱
ای دوست مکن ستم ، نه کاری بکند
دود دل و آه سحر و یارب من؟ ۲
اندیشه نمی کنی خود از یارب من ۱
ای دوست مکن ستم ، نه کاری بکند
دود دل و آه سحر و یارب من؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹۴ - همواره تو این غارت دلها می کن
گوهر بعدی:شماره ۶۹۶ - دانی که چه مدّتست ای دلبر من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
