خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که هر شب به امید دیدار معشوق، با نوشیدن باده و نواختن رباب، وقت میگذرانده و به یاد او بوده است.
محتوا شامل اشاره به مصرف شراب و عواطف عاشقانه است که برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است نامناسب باشد.
شماره ۵۸۰ - من دوش بآرزوی رویت هر دم
من دوش بآرزوی رویت هر دم
در رنگ گل و باده نگه می کردم ۱
با ساغر و با رباب تا روز فراخ
بر یاد رخت می زدم و می خوردم ۲
در رنگ گل و باده نگه می کردم ۱
با ساغر و با رباب تا روز فراخ
بر یاد رخت می زدم و می خوردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۹ - آن عهد که من داد طرب می دادم
گوهر بعدی:شماره ۵۸۱ - بس جور که من ز دست جانان بردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.