خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و غم عشق می‌گوید و بیان می‌کند که اگر کسی از غم بمیرد، او دوش از غم معشوق مرده است. این بیت‌ها احساسات عمیق و رنج‌های عاشقانه را نشان می‌دهد.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که تجربه‌های عاطفی بیشتری دارند، جذاب‌تر است.
شماره ۵۷۸ - بر دل ز غمت دوش ببخشایستم
بر دل ز غمت دوش ببخشایستم
زان گونه که گر نبودمی شایستم ۱
گرز آنکه کسی ز غم بمیرد ، پس من
دوش از غم تو مرده همی بایستم ۲
زان گونه که گر نبودمی شایستم ۱
گرز آنکه کسی ز غم بمیرد ، پس من
دوش از غم تو مرده همی بایستم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۷ - یاری که ازو بسی جفادیدم ستم
گوهر بعدی:شماره ۵۷۹ - آن عهد که من داد طرب می دادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
