خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که با وجود زیبایی‌های باغ و گل‌ها، دلش بدون دیدن روی معشوق آرام نمی‌گیرد. او از تشبیهات طبیعی مانند دود برخاسته از خیمهٔ لاله و آب جاری از گنبد گل برای توصیف حال درونی خود استفاده می‌کند.
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰۴ - باغ از گل و لاله ار چه می آراید
باغ از گل و لاله ار چه می آراید
بی روی تو دل دمی کجا آساید ۱
کز خیمۀ لاله دود بر می خیزد
وز گنبد گل آب فرو می اید ۲
بی روی تو دل دمی کجا آساید ۱
کز خیمۀ لاله دود بر می خیزد
وز گنبد گل آب فرو می اید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۳ - گفتی دودلی تو ، از تو کاری ناید
گوهر بعدی:شماره ۴۰۵ - این مردم چشم من همی نا ساید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
