خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دل‌تنگی و غم خود می‌گوید و آن را با ناله مرغی بر شاخه سرو مقایسه می‌کند. دیگران به او می‌گویند که ناله نکند، اما او پاسخ می‌دهد که غمش آنقدر بزرگ است که حتی کوه نیز نمی‌تواند آن را تحمل کند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد.
شماره ۳۵۲ - بر یاد قدت دل رهی ناله کند
بر یاد قدت دل رهی ناله کند
چون مرغ که بر سروسهی ناله کند ۱
گویند مکن ناله و این غم که مراست
بر دل نه که بر کوه نهی ناله کند ۲
چون مرغ که بر سروسهی ناله کند ۱
گویند مکن ناله و این غم که مراست
بر دل نه که بر کوه نهی ناله کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۱ - در کار جهان کسی که اندیشه کند
گوهر بعدی:شماره ۳۵۳ - هر چند ز نرگس صفت چشم کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
